Wielki omylny papież

Właśnie przeczytałem bardzo ciekawy artykuł o tym samym tytule. Staje się on tym bardziej interesujący w świetle awantury o pontyfikat, w którym padły następujące słowa:

Dziwna i trudna jest nasza rozmowa. Bo idziemy w kierunku polskiej logiki rozmowy o papieżu. Cokolwiek powie się, że było nie tak, to od razu podnosi się krzyk. Będę mówić o reprodukcyjnych prawach kobiet. Papież był przeciwnikiem aborcji, antykoncepcji, prezerwatyw chroniących przed HIV, zapłodnieniom in vitro. To dramat jego pontyfikatu – powiedziała Szczuka. – Dlaczego on to mówił, czemu on to głosił?

Gdzie i kto stwierdził, że papież jest nieomylny? Ja takiego stwierdzenia nie słyszałem. Jan Paweł II był przede wszystkim człowiekiem i jak każdy posiadał swoje poglądy. Dopiero na drugim, bądź trzecim miejscu był zwierzchnikiem Kościoła. Nie należy o tym zapominać.

My, jako naród, mamy dziwną skłonność do zapominania o przewinieniach, czy niedoskonałościach naszych zmarłych. Jako przykład można tu podać prezydenta Kaczyńskiego. W moim mniemaniu jest to kardynalny błąd. Przede wszystkim ten brak doskonałości tworzył tych ludzi takimi jakimi byli. Należy pamiętać o całokształcie, a nie tylko o tych lepszych rzeczach.

Tytułowy artykuł pokazał mi obraz Karola Wojtyły przez pryzmat osoby mu bliskiej. Papież świadom swoich wad i ułomności jest przy tym otwarty na poglądy sprzeczne z własnymi. Jednak w wielu kwestiach, dla niego najistotniejszych, obstaje przy swoim. To właśnie pokazuje Jego wielkość. Takim właśnie powinien być duchowy przewodnik Kościoła.

Dyskusje dotyczące jego pontyfikatu, które ostatnio przybierają na sile, są też Jego spuścizną i swoistym testamentem. Myślę, że JP II byłby zadowolony z tych dyskusji, gdyż toczą się one na tematy bliskie Jego sercu oraz ważnych dla nas samych.

Reklamy

4 thoughts on “Wielki omylny papież

  1. Nikt tego nie chce. Jednak u nas są możliwe tylko dwie postawy: uwielbienie albo potępienie. Innych ludzie nie rozumieją. Jak ktoś nieśmiało powie, że jest skaza na wizerunku od razu mieszają tę osobę z błotem.

  2. Coś takiego w nas jest, że nasz bohater musi być ideałem bezwzględnym i w każdym wymiarze i to jednocześnei w oczach wszystkich. To jakaś paranoja. Jan Paweł II był wielkim człowiekiem, z punktu widzenia Kościoła – zasłużył na oficjalne potwierdzenie tego, co wykrzyczeli ludzie na Placu Św.Piotra w Rzymie, 6 lat temu. Nie ma potrzeby oceniać Go na klęczkach, ale oceniajmy za to co zrobił, a nie za to czego zaniechał. Proporcje są tu oczywiste.
    Może nie da się od razu zlikwidować całego zła tego świata?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s